Organizacja konferencji – było warto.

Przygotowanie konferencji było niesamowitym doświadczeniem, ale i ogromnym wyzwaniem. Ale po kolei. Uczestniczyłem w wielu AIESECowych konferencjach. Nigdy nie było mi jednak dane być po drugiej stronie – jako organizator. Do czasu, aż nadszedł sierpień i stanęło przede mną wyzwanie zorganizowania małej, dwudniowej konferencji. Lato było pogodne i słoneczne, a nastroje jak najbardziej pozytywne. I bardzo dobrze, bo przynajmniej nie zostałem zamordowany przez 40 minutowe opóźnienie. Tak, nie wszystko było bajką. Ale nie było tak źle. Całe doświadczenie wspominam bardzo miło. Wiele się nauczyłem. Nie ukrywam też, że głównie na swoich błędach. Dzięki temu udało mi się ich uniknąć przy organizacji konferencji marcowej – większej, dłuższej i liczniejszej. Oba doświadczenia nauczyły mnie wiele. Zorganizowanie kilkudniowego wydarzenia dla kilkunastu osób to tak naprawdę ciąg przeszkód. I uczucie ogromnej satysfakcji z ich pokonania. Ale to nie jedyna zapłata, jaką otrzymałem. I, choć muszę teraz użyć truizmu, to uśmiechy i podziękowania uczestników za dobrze spędzony czas, to coś bezcennego. Świadczy to przede wszystkim o poczuciu wykonania dobrej roboty – a to jedno z najlepszych uczuć, jakie można odczuć. Ale czego tak właściwie się nauczyłem? Jako osoba chaotyczna – porządku i zorganizowania. Jako osoba rozrzutna – nauczyłem się zarządzać budżetem. Jako ktoś, kto ceni sobie pracę samodzielną – doceniłem możliwości, jakie daje świetny zespół. Jako beznadziejny kucharz – ugotowałem coś bardziej skomplikowanego niż jajecznica. No, z tym ostatnim to przesadziłem, ale miałem swój wkład we wspólny obiad (pokroiłem cebulę!). I nie było łatwo. Tylko te kilka tygodni, spędzonych na organizowaniu konferencji, dostarczyły mi tyle emocji, doświadczeń i anegdotek do opowiadania, że mógłbym wypełnić nimi kilkadziesiąt stron. Tak, nie było łatwo,. Ale nie mam żadnych wątpliwości, że było warto.